تعالى روى نياورد . [ 1 ] و على ( ع ) پيرامون آنحضرت فرمود : ابراهيم اولين كسى بود كه مهمانش را گرامى داشت و او اولين كسى بود كه موهايش به سپيدى گرائيد . رنگى كه در آن وقار در دنيا و نور و عزت در آخرت نهفته است . [ 2 ] صدوق رحمة اللّه گويد : از بعضى مشايخ شنيدم كه مىگويند ابراهيم را بدانجهت بدين نام خوانده‌اند چون او همتش را به آخرت مصروف داشت و خود را از دنيا بر كنار داشت . [ 3 ] از امام صادق ( ع ) پيرامون وجه تسميه خليل الرحمن سؤال شد آن حضرت در پاسخ فرمودند : او را خليل گويند : چون بسيار بر زمين سجده مىكرد . [ 4 ] و امام هادى ( ع ) فرمودند : ابراهيم را خليل نامند چون بر محمد و آل محمد بسيار درود مىفرستاد . [ 5 ] و پيامبر ( ص ) فرمودند : خداوند ابراهيم را خليل نام نهاد چون بسيار اطعام مىنمود و شبانگاهان كه انسانها در خواب بودند او به مناجات با قاضى الحاجات مشغول بود . [ 6 ] امام باقر ( ع ) مىفرمايند : هنگاميكه ابراهيم را خليل خويش ناميد ، ملك الموت در قالب جوانى سپيد روى به نزد او آمده تا او را از اين افتخار با خبر سازد . هنگاميكه ابراهيم وارد منزل شد ملك الموت را در ميان خانه خويش ديد ، او كه مردى بسيار غيور بود و غالبا بعد از خروج از منزل درب حياط را قفل مىنمود از كرده ملك الموت رنجيده گشت و از وى توضيح خواست و هنگامى كه دريافت او فرستاده خداوند است بىتاب گشت چرا كه گمان برد ملك الموت براى قبض روح به نزد وى آمده لكن بعدا متوجه گشت كه او براى بشارت از جانب حق نازل گشته است . ابراهيم از شدت شوق ابتدا ساره را از موضوع آگاه ساخت . [ 7 ]

--> [ 1 ] علل الشرايع - ص 34 . [ 2 ] امالى شيخ صدوق - ص 216 . [ 3 ] علل الشرايع - ص 34 . [ 4 ] علل الشرايع - ص 34 . [ 5 ] علل الشرايع - ص 34 . [ 6 ] علل الشرايع - ص 35 . [ 7 ] علل الشرايع - ص 35 .